istediğim zaman yanımda olacağını söyleyen insanlar vardı bir zamanlar.
can çekiştiğim anlar oldu. ben söylemeden gelmelerini bekledim.
elimi uzattığımda yoktular.
sonra tek yaşayabilirim dedim kendi kendime.
"keriz" gibi yine inandım onca zaman sonra.
sonuç yine aynı.
ya ben harbi malım. ya da benim çevremde olanlar amcık.
hangisi?
bence ikisi de.
