Bu konuda çok sıradanım. Herkes gibi ben de hem korkuyorum, hem merak ediyorum. Ama daha çok korktuğum bir şey varsa o da bir konuda herkes gibi düşünmek. Çünkü asıl o zaman bir problem vardır. Ben ne zaman herkes gibi düşünsem kesin ne düşünyorsam negatif şeyler olup bitmiştir. Zaten üç metre toprağa girmenin nesi pozitif olabilir bilmiyorum ama merak da ediyorum tabi. Hadese sorasım geliyor, Azraile de ve en çok ölülere
Mutlu musunuz sonsuz karanlıkta, yoksa hayal ettiğimizden de mi aydınlık aslında? Mesela cehennem Cezanız sizi eğitiyor mu? Veya eğitmesinin bir önemi kalmış mı artık? Ruhlarınız leş gibi kokuyor mu? Yoksa en temiz kokan en günahsızınız mı?
Ölmeden olmaz tabi, bilemezsin. Bir de nasıl öleceğin var Kurşunlanmak, boğulmak, kalp krizi, beyin kanaması, yanarak, donarak vs Evet, çok huzur görünmüyor fiillerden bahsedince. Ama bir umuttur ki tanrının o sımsıcak kollarında uzuun bir uyku olsun. Artık düşünmeden, yemeden, içmeden, sevmeden, ağlamadan Uzunca bir uyku, acı çekmeden. Her gün bedeller ödüyorsak eğer Başka başka sebeplerden annemiz ağlıyorsa eğer insanlara şahit olmak zorunda bırakıldıysak eğer Günaydın demeyi unuttuysak eğer Sevişmek formaliteye dönüşmüşse eğer Bir sebep söylesenize yaşamak için?
Veya petrolleri için kirlettiğiniz toplumları, insanları Öldürdüğünüz bebekleri ve susturduğunuz şarkıları Onların öcünü alamıyorsa ne yapayım cenneti, cehennemi?
Yağmur yağdığında toprağı koklayamadığım dünyada, ölümün ne önemi var ki?
