osmanlı hapishanelerinde esrar bi islah metoduydu. sever baba adındaki bektaşi dervişin cinayetten yatarken yazdığı dörtlük. esrar sırrın cemidir, sır tutarız dervişiz, dalga duman esrarla, mertebeye ermişiz *** li başımız çul çaput, güzelleri yaptık put, aşk ile olduk bulut, maşuka can vermişiz.. bu mereti sever baba severde biz sevmezmiyiz. bi zamanlar bitkilerle konuşabilen pek sevgili muhterem elinde orağıyla her gün ormana çıkarmış. her bitkinin başında durup ne işe yaradığını sorar orakla ucundan az biraz alırmış. günlerden bigün muhterem gezerken bizim otun başına gemiş. başlamış somaya. - seni buralarda ilk defa görüyorum ne işe yararsın. ne kadar çabalasa boş tek bi kelime konuşmaz bizimki. muhterem sinirlenir köküne vurup orağı senden olsa olsa çatı olur der ve getirip evine dam yapar bizimkinden. bi süre sonra evde yangın çıkar ortalık duman altı olmuştur. muhterem farkında olmadan yeni bişey keşfetmiştir ve zil zurna sarhoş kafasını zor bela tavana kaldırıp SENi KONUŞTURMAK iÇiN YAKMAK LAZIMMIŞ DER.. herkese renkli günler..
