efendim, bizim evin kapısı bu aralar sorunlu. dikkat edilmezse kapı kapanmıyor. geçen pazar annem ile yengem alışverişe gittiler. bende kardeşimle evde kaldım. kardeşim bilgisayarda, ben de salonda test çözüyorum. evin kapısı direk salona açılıyor. ben tam konsantre olmuş test çözerken, kapı anahtarla açılmaya çalışılır. allah allah, imkanı yok. annemler 10 dakika önce çıktılar. o kadar kısa sürede dönmüş olamazlar. babam da uzak bir yere gitmişti. neyse, ben irkildim, kapıya doğru bakıyorum. kapı hafif açıldı. bir ileri bir geri, bir ileri geri şeklinde hareket ediyor. tövbe yarabbim. ben tam ayağa kalktım, kapıya bakacağım. kapı açılır. yaşlı bir amca eve girmeye çalışıyor. dedim "amca hayırdır?", "ya burası benim ev değil mi?" diyor. "yok amca, yanlış gelmişsin" dedim. "ama burada bizim ayakkabılar vardı" diye ısrar ediyor. "amca karıştırmışsın galiba" dedim. yalnız o amcayı ne apartmanda, ne de sitede hiç görmemişimdir daha önceden. amcayı yanlış eve geldiğini biraz zor ikna ettim. neyse ki "ne arıyorsun lan evimde, çık siktir git!" demedi. eh be amca, ne zamanlamaymış sendeki de. yanlış eve gel, o yanlış evin kapısını anahtarla açmaya çalış, ve o kapı bir şekilde açılsın. ibretlik olaylar bunlar.
