komşumuz öldüğünde görmüştüm onu. yatırmışlardı ve üstüne bıçak koymuşlardı. içerde ağıt yakıyorlardı kadınlar. ben ölünün olduğu odaya girdim ve dedeye baktım. asi ama çok tatlı biriydi. karşımdaydı ama yoktu. öldü. ölüm çok garip bir şey. yaşamdaki hırslar, sevinçler, kızgınlıklar.. oğluyla küstü. oğlu da gelmişti ölümü duyunca. içeride dedikodu dönüyordu nasıl gelebildi vs vs diye. bir yandan yakılan ağıt, bir yandan dedikodu, bir yandan gelenlere oturacak yer göstermek..
+başınız sağolsun..
-sağ olun
+başınız sağ olsuun..
-sağ olun dostlar sağ olsun..
dede öldü. yoktu. bütün bunlardan uzak öylece yatıyordu ve ben yanındaydım. ismini söyledim duymadı. ne garip bir şey bu ölüm. bitti işte kızgınlık ve kırgınlık. ama içerde hala devam eden tartışma.. o yok..
allah güzel ölüm nasip etsin. bu da tuhaf bir laf giib geliyor ama öyle gerçek ki. hırslarımızın kurbanı olmayız inşallah.
