insanda icten ice iyice her adimda bas gosteren "simdi onu yapicam bunu dicem suraya gidicem ama degicek mi ?" sorusu, "kazanicam yenilmicem allah allah halledicem bu isi" hissine galip gelir..
karsiligi verilmemis emekler, degeri bilinmemis sevgiler, farkinda olunulmamis fedakarliklar.. ve nihayetinde " ben yokum bu iste o zaman abi" diyip usulca giden bi adam..
tabii usulca gitmenin de bi adabi var..
sarkilarda basbas bagirip "kalbimi yanlis yerlere verdim helölöy" demek, buraya gelip eski sevgiliye "degmedi ona oysa ben ne cok sevdim onu bohuhuh" diye zirlamak o adaba ters..
gidiyosan bi kere gidiyorum demeden gidiceksin.. arkana 2 dakkada bir donup "geliyo mu lan acaba" diye soran gozlerle bakmadan, adimlarini seni yakalamasi kolay olsun diye kucuk tutmadan gidiceksin..
vazgecmek, ben vazgecermis gibi yapiyim da o da korksun yola gelsin diye yapilan sikindirik bi oyunsa; karsinizdaki bunu 1 ceker 2 ceker 3. de gitmeniz fikrine alisir bu sefer o siktiri ceker..
