az adlı romanında olay kurgularıyla "hadi canım" , "yok artık bu kadar da olmamalı" gibi tepkiler verdiren yazarımız.sadece bu kitabını okudum. ayrıca okurken bu kurgu konusunda elif şafak havası seziyoruz ufak ufaktan.gerçekten çok doğal bir dil kullanıyor. belki de kitabı elden bırakmama sebebimizdir bu. küfürleri bile sanki ben söylüyormuşum hissi uyandırıyor insanda.
ancak naçizane şunu belirtmeliyim ki bunca olayı anlatırken, daldan dala sürüklüyorken bizi keşke biraz daha o dallarda dursak, meydana gelenler her neyse biraz daha derinden anlatsa bize de tadına doysak. sanki bayram günü sayısız misafir gezmeye giden bir aile babası telaşı var üzerinde. azıcık soluklanıp da sakin olsa sanırım 2. bir tutunamayanlar ortaya çıkarabilirmiş. *
eserdeki oğuz atay vurgusu ve anlatımı için ne denebilir bilmiyorum. mükemmel, harika, enfes gibi bir sürü sıfat sanırım.
