asker kızıyım, çocukken babam ahmet kayanın şarkılarını evde sessiz sessiz dinlerdi. * severdim ve dilime dolanırdı söylerdim ben de. aman derdi babam söyleme bu şarkıları orda burda. neden derdim işte sevmezler pek ahmet kayayı derdi bana, açıklamazdı sebeplerini. zamanı geldi öğrendim ben de herkes gibi. kızdım, söylendim ve senelerce hiç dinlemedim.
zaman geçti, ahmet kayanın istekleri, dilekleri, dile getirip çatal-bıçağa mazur kaldığı düşünceleri uygulanmaya başladı güzel ülkemde. isteyen herkes kürtçe konuşmaya başladı, trt kürtçe yayın yapan kanal açtı ve bunun gibi birçok gelişme yaşandı. bir zamanlar çatal-bıçağa maruz kalan istekler şimdi gözüme soka soka hayata geçiriliyor. olansa ahmet kayaya oldu. sürgün edildi, vatanından uzakta öldü. peki şimdi ne oldu? çocukken babam gizli gizli dinlerken onu, şimdi suskunlar gibi bir dizide şarkısı çalındı..
kızardım babama, askersin neden dinliyorsun diye. çok zaman sonra anladım babamı, insanların arzularının olabileceğini. insanları düşüncelerinden soyutlayıp sadece kişiliklerinin ve yeteneklerinin görülebileceğini. bir gün elbet herkes anlayacak müziğin düşünceyi bağlamadığını. lakin giden gitti..
