zamanında ilk oyununu playstation 2'de oynadığım ama bitiremediğim oyun. çünkü sıkılmıştım.
bazen bi hevesle playstation'ı kurar, "ulan o mafyaların analarını ağlatacam" gazıyla 2-3 saat oynardım ama sonunda sıkılıp kaldırırdım. bi keresinde sonuna çok yaklaşmıştım ama malum oyunun bölümleri memory card'da kayıtlıydı. nasıl olduysa memory card'daki bütün her şey silindi. dolayısıyla tekrar başlamak zorunda kalmıştım. başlamıştım da, ama yine bitiremedim.
ayrıca arkadaşlarla da çok oynardık bu oyunu. mahallede playstation sadece bende vardı o zamanlar. arkadaşlardan birinin evinde toplanıp gün boyu oynardık.
heyt be ne günlerdi.
milletin lise-üniversite döneminde yaptığı etkinliği (arkadaşlar eve toplanıp playstation oynama) biz daha ilkokulda yapıyoduk.
