saatlerdir ders çalışan dalgın arkadaşımın yanına gittim. böyle eşek eti yemiş maymun yavrusu gibi debeleniyordu sorularla, beni görünce muz görmüş maymun gibi faltaşı oldu gözleri. bende diyecek bir şey bulamadım niyeyse saçma bir giriş yaptım konuya;
- çalışınca oluyormuş ortak bak. (dersi kastettim tabiki)
+ ne abi?
- çankaya belediyesi diyorum çalışınca oluyor yani.
+ he ya.
- her yer yeşillik, yollar dümdüz, arabalar yokuş aşağı.
+ aynen abi.
- ağaçlar yanyana, anıtkabir aydınlık, dolmuşlar boş.
+ hı hı.
artık dayanamadım patladım;
- olm seni üzerim bak. zerre ciddiye almıyorsun beni göt.
+ iyi de bana ne çankaya'dan lan?
gülsem mi ağlasam mı bilemedim. hala çankaya belediyesi diyordu sığır. usulca kapıya yöneldim ve;
- ben bir duş alayım.
+ noldu lan kızdın mı?
- kuş vurduğumuz oyundaki tabancanın çalışma mekanizması hala meçhul dimi? anlayan yok yani?
+ hastasın sen.
- ayrıl o zaman!
+ !?
