çanakkale'ye yaptığım iki günlük gezinin ardından söyleyebilirim ki yıllar sonra rüzgarıyla hatırlatacaktır kendini. genel itibariyle sevimli bir şehir. insanları da öyle. sizin yüzünüze bakıyor insanlar, sizinle ilgilenmek istediklerini belli ediyorlar. sokaklar genelde trafiğe kapalı, daracık; bütün sokakları iskeleye çıkar. çanakkale'de balık-ekmek yenir; kordondaki kafelerde oturulur; bol bol fotoğraf çekilir; ve tabii ece ayhan okunur.
