olmamak için öyle kasıyorum ki bazen kendimi saçma oluyorum, gereksiz oluyorum. eski ben nerede? nerede nasıl konuşacağını bilmeyen, patavatsız, ağzına geleni söyleyen, lafını esirgemeyen... çok kişinin kalbini kırmışım. fark etmedim bile. sınıf arkadaşlarımdan biri bir gün yanıma gelip bana dedi ki;
- iki yıl boyunca seninle neden konuşmadım biliyor musun?
- iki yıldır benimle konuşmuyor musun? farketmemiştim, dedim.
gerçekten adamın 2 yıldır benimle konuşmadığını fark etmedim bile. iyi bir şey değil bu. çok insan kaybettim. ama sikimde değil. şimdi neden yumuşadım peki ya? saçımın rengini değiştirdim ondan mı? neden söylemiyorum içimden geçeni? sosyal çevreye uyma zorunluluğu bokuna ne hale geldim. ilişkilerini iyi tut*. insan ilişkileri önemlidir*. bide saçma sapan yazdım buraya bir dolu.
pislik olmak iyidir iyi.
tanım: sevimsiz olmak. gerçek anlamda kirli olmak.
