uzun zamandir ayik kafayla izliyordum. bu sefer uzun zamandan sonra ilk defa dumanli izledim. en son nefes alamiyordum gulmekten. her saniyesinde beni benden aldi. dumanli bunyede gercekten degisik tepkilere yol aciyor. baslangictaki ay sahnesi, mecnunun yuzunun olmadigi sahne * erdal bakkalin hikayesi, yavuzun asik olmasi, ama herseyden onemlisi rolleri degistirmeleri.
o kadar belli oluyor ki burak aksak in bu diziyi kafasi bayag bayag guzelken yazdigi. resmen inceden mesaj veriyor, bu diziyi kafasi dumanli izleyenlere. resmen kafam guzelken daha iyi anliyorum diziyi. *
