türk sineması açısından başlangıç sayılabilecek bir film ancak bir devrim değil. bir fikir vermediği sürecede olamaz. cennetin krallığı din için insanların nasıl birbirlerini parçaladığını söylüyordu, cesur yürek özgürlüğün ne denli tatlı bir şey olduğunu, fetih 1453 ? 1453'ün bir hristiyana, bir museviye ya da bir ateiste verdiği tek mesaj, din için seni toprağından ederim, öldürürüm de oldu.
benim açımdan en büyük hataları, istanbul'un fethine gösterdikleri tek sebebin islam olması. koskoca fethi sadece bir dine bağlamak ne kadar mantıklı? hani nerede istanbul'un değeri, kültürü, dünya açısından yeri?
bunlar dışında, bütçesi 17 milyon euro olan bir film için, efektler, sahneleri genelde iyiydi. savaş sahneleri ve teknikleri diğer filmlerden alıntı demek saçma, çağ belli, teknoloji belli. kimse izleyici için 1453 yılında olmayan savaş teknikleri üretemez. istanbul'un fethine özgün topların olması ve gemilerin karadan çekilmesi yeterliydi.
ilk kez şiir yazan birinin, ilk şiiri genellikle en sevdiği şairin şiirlerine benzer, bu bir kusur değil.
savaş sahneleri açısından eleştirilecek nokta parayla ilgisi olmayan yerler, gereksiz gazlama. izleyiciyi coşturmak için daha savaşın başında, surlar yıkılmamışken atlıların surlara doğru gelişi güzel koşması, amaç?
osmanlı'nın ulaşabildiği en yüksek yerden sonra bu millet daima sürekli bir küçülmenin ezikliğini yaşadı. kurtlar vadisi ırak, filistin gibi filmlerin bir diğer çekilme amacı bu eziklikten faydalanmak idi, 1453'ün de öyle. umarım 1453, bundan sonra çağın gerekliliklerine uygun kaliteli türk filmlerine ön ayak olur.
