istanbul'un fethine dair filmdir. izlemek için sabırsızlandığım, her ne kadar illa ki kötü eleştiriler alsa da güzel olduğuna inancımın sonsuz olduğu filmdir.
edit: filmi izledikten sonra iyi ki eleştirilere inanıp gelmememezlik yapmamışım diyorsunuz. 5 tane salonda birden gösterilmesi ve salonların neredeyse tamamen dolu olması da bunun bir kanıtı olsa gerek. savaş sahneleri insanı mest ediyor adeta. şimdi herkes yüzüklerin efendisi, cennetin krallığı falandı filandı derken her filmden bir esinti olduğunu söylüyor. elbette böyle olması çok doğal değil mi? matrix'ten sonra filmlerde ki dövüş sahnelerinde gördüğümüz değişiklikleri düşününce her filmin aslında diğerlerinden neler kazandığını anlayabiliyorsunuz. türkiye gibi imkanların kıt olduğu bir sektörde böylesine bir film mucize yaratmak gibi birşey aslında. artık emeğe saygılı olmayı öğrenebilsek hepsine değecek. ve iki bucuk saatten fazlasının nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz bile.
