bankaya para yollamaya giderken hesap numarasını teyit amaçlı karşı taraf yolda telefonla aranır. trabzonlu bir bey amcamızdır alacaklı. kendimiz tanıtılır ve hesap numarası ikişerli haneler şeklinde okunmaya başlanır. tabi sonra olaylar olaylar:
+ abicim, şimdi hesap numarası 15 75 ... doğru mudur?
- yok yakişiklu, onbeş monbeş yoktir başinda. yanliş yazmişsun sen. du bakayim bi.
bunu duyunca "iyi ki aramışım lan, o kadar para yalan olcaktı sonra. aklımı seveyim." gibi düşüncelerle mutluluk hormonu salgılatılır vücuda aheste aheste. yarım dakika sonra amcamızdan cevap gelir:
- söyleyrum aslanim, doğri yazasun şimdu. 157 ...
dediği an dükkanı kapadım ben. bakış açısı farkı denilen bu olsa gerek.
