insanlığın binlerce yıllık birikiminin getirdiği en güzel düş, umut. milyonlarca insanın ölümüne sebep olmuştur diyor bazı arkadaşlar. neyse efendiliğimden taviz vermeyeceğim, küfretmeyeceğim. şimdi gözüm 1. emperyalist paylaşım savaşında evlatlarını hiç tanımadıkları insanlarla, neden savaştıklarını bilmeden savaşmaya gönderen emperyalist ülkeler mi gönderi milyonlarca insanı ölüme yoksa "komünizm ideolojisi" adı altında mı gönderildiler? nedir olay? "insan özgür doğar fakat doğar doğmaz zincirlerle bağlanmıştır" der rousseau. doğru insanlık özgürlüğüne düşkün olduğu içindir ki bunun için ölümü bile göze alıyor insanlar. e özgürlük için ölmenin yarına özgür bir dünya bırakmak için insanların kendi iradesiyle ölümü bile göze alması takdire değer bir şey değil midir gözüm? yapmayın böyle şeyler. şu ana kadar "uygulanan hiçbir yerde halkın memnun kalmadığı rejim"miş. la arkadaş biz mi yanlış biliyoruz komünizmle, sosyalizmin farkını anlamadım ki. bir de kastedilen sosyalizmse-ki o- şu anda birçok insan o eski güzel günleri özlemekte tabi yeni apolitik gençli bundan bihaber olduğu için pek takmamakta. görüyoruz eski sscb ülkelerinin halini. sscb yıkıldı fabrikalar kapandı. hepsi ticaret ve sanayi merkezlerine göçtüler 20 milyon insan yaşıyor moskovada yedek iş gücü de sermaye sahipleri için iştah kabartıcı tabi. uzun lafın kısası insana yaraşan bir sistem, düş her ne derseniz deyin ama önemli olan insana yaraşması.
