Bugün ofisimin penceresinden dışarı baktığımda Uğur Mumcu anıtının önündeki bir avuç insanı çıplak gözle saymam bir dakikayı anca geçerken aklıma gayri ihtiyari; Ermeni bir düşünce adamının ölümü üzerine birdenbire onbinlerce insan sokaklara düşüp, herkes Ermeni ve Dink oluverirken, hayatını fikir özgürlükleri ve eşitlik uğruna feda etmiş büyük bir düşünce adamı için bir avuç insanın toplanması, bu ülkede esas düşünce ayrılığı yaratan ve yapay bir eşitsizlik düsturunu yaymaya çalışan beyni yıkanmış embesillerin hakimiyet çabalarının ne denli sonuç vermeye başladığını bana hatırlattı.
Ermeni de değilim, Dink te, Türküm ve Atatürkçüyüm.
Mezarında rahat uyu Uğur Abi, her türlü ayrımcılık yaratmak isteyenlere, bölücülere, Allah adını ağzından düşürmeyip kepazeliliğn her türlüsünü yapanlara, kendinin Hrant olduğunun düşündürülmeye çalışıldığı sudan geçmiş embesillere karşı nöbetteyiz.
(söz konusu olan cehalet katledilen düşünce adamlarının savunduğu ve ortak noktada birleştikleri, fikir özgürlüğü, eşitilik düsturlarının destelenmesi değil, benim kızdığım nokta Türkiyede beyinleri yıkanmaya çok açık olan insanların yanlış bilinçlendirilme sonucu fikir ayrılığını bilişsel anlamda terörize etme bağlamında desteklemeleri noktasına gelmeleridir. sokaklara dökülen halk acaba bu diskurları mi savunuyor yoksa desteklediği temelin ne olduğundan tam emin mi değil, bunu da düşünmek lazım)
