bölümü izlerken "bana ne şirinin büyük büyük annesinin ölme aşamasından,ben ismail abiyi daha fazla görmek istiyorum" diye düşündüğüm dizidir.
Söylenecek çok şey var aslında 40.bölüm ile ilgili...
Herkes (bkz: trt)'ye verilen ayardan söz ediyor.Ama asıl ayarı yiyen," trt izlemiyorum ki ben" diyen aziz türk milleti.
Son sahne olması gerektiği gibi.
olay örgüsü şimdi dallanıp budaklandı.
Mecnun aynı hikayede olamayacağını belirttiği şirin'e "gönlünün kapağını yeni açmış biri olarak,duyguları çürümek üzere olan biri olarak,ölmeyi kafasına koymuş biri olarak belki bütün bunlardan vazgeçebileceğim birşey birini bulduğumu düşünüyorum..."demesi izleyiciyi ekrana bağlama taktiklerinden biri.
Zaten Leyla örneğinden anlaşılır. adamın zevki (kumral renkli göz,mini etekli,bohem,üniversiteli hatun)belli .
Mecnun beğendiği hatun tipi karşısında,şirin de zaten yanık ona.ee bi de leylanın kalbi onda.gönlü kaymasında ne olsun.
Mecnun bilmiyorsun...sana kalbin atışı değil ciğerin nefesinin iyi geleceğini...bekleyip doğru yolu bulduğunu göreceğiz.
Mecnun hata yapacak ki biz de izleyip keyifleneceğiz:)
Not:
Asıl hayal kırıklığı yaşatan şey (bkz: mecnun)'un masal çiçeğini ölmüş Leyla,sedef ya da ne bileyim sedef'in ananesi duruken şirine vermesidir...
