Ramazan ayında abimlerde iftarı yaptıktan sonra eve dönülür.
Sahur için anne hazırlıkları yapmıştır ve eline aldığı şişlerle
gece sen uykuya dalarken sana hırka örmektedir. Sahur olduğunda
baba uyandırır. Sahurdaki aptallıkla sofraya yardım edilir ama
en büyük eksik gözden kaçırılır. Anne gece rahatsızlanmış ve
hastanenin acil servisine şuuru kapalı bir şekilde kaldırılmıştır.
Ertesi gün ev akrabalarla dolar anne hala hastanededir. Hastanede
görüşme sadece günde 1 kişi 10 dk ve 18 yaş üstü kuralıyla işlemektedir.
Hastanedeki 11.gün bir şekilde dayı yardımıyla hastane güvenliği
atlatılarak yoğun bakım önüne kadar gelinir ama daha büyük bi engel
vardır doktorlar görüşmeye müsade etmez. Dayı dayılığını yapmıştır ve doktor
ikna edilmiştir. yoğun bakımdan içeri hastaların olduğu koğuşa girilir
ve o içler acısı tablo sade ve sadece 10 sn sürer annemin her yeri tıbbi
gereçlerle makinelere bağlanmıştır gözler dolar aynı zamanda 11 gün sonra
onu gören gözlerin mutluluğu vardır. Çünkü 3 abim ve 2 ablam onunla şuuru
kapalı bile olsa konuşmuştur ve tek kalan aile ferdi bendim. Hastaneden
eve doğru gelmeden ölüm haberi gelir ve kadere boyun eğilir. Çok zordur
anneyi 11 yaşında kaybetmek ve bir daha onu görememek bir erkek çocuğu için.
