yalnızsanız örnekler katsayıyla çoğaltılabilir, ailenizleyseniz öncelikle sabırlı bir anne gerektirir. Nihayetinde bende o var. Anneme sorsam daha bir çok örnek verebilir ama benim en çok hatırladıklarım, yemek sırasında aniden geğirmelerim, tv izlerken birden böğürüp hiçbişey yokken devam etmem, koridorda oldukça sebebsiz 'bunu köpeğimden öğrendim, kendisi aniden koltuktan fırlar koridorda koşar gelirdi.' iki tur atıp geri dönmem, yalnızkene hiç girmiyorum kümülatif olarak artıyor çünkü bu gariplikler. Ne yapayim, hayatı biraz garipleştirmek olaylara farklı açılardan bakmamı sağlıyor..
