''ben yaşadıklarımın hiçbirini unutmam.
ama evet ! yeri gelir susarım.
canımı çok yakan şeyler olur ama yine de susarım, tükenirim.
buna izin de veririm aslında..
salaklığımdan mı? hayır!
ben kimseye ''git'' de demem, diyemem.
o kişi vazgeçilmez olduğundan mı? hayır.
ona o kadar şeye rağmen, o kadar değer veririm ki, hergün yaptıklarına utansın diye.
ama bir gün öyle bir giderim ki;
kaybedeceğim hiçbir şey olmaz!''
