çok karamsar.
mutluluk kalıcı bir şey midir bilemem fakat hareketsizliğin insanı mutsuzluğa ittiği bir gerçek. her yerde bir doğruya rastlamak ve seçim aşamasında bu doğruları bütünleştirmek de bu hareketsizliğin çıkış noktası. schopenhauer'in karamsarlığının nedeni de onun bu çok yönlü hayat görüşü bence.
