sensiz hiç kalmadım ki düşünemem bile nasıl olacağını. her anımda sen ordaydın, mutluluğumda benimle güldün, üzüldüğümde ağladın benimle.. bazen umutsuzluğa kapıldım, seni düşündüm, umut oldun. sonra çok mu ödün verdim dedim, bu hayat benim seçimlerim olmalıydı. senin içindi çünkü kazandıklarım ve vazgeçtiklerim. hayatımı sana göre şekillendirdim. kızdım da sana beni anlamadın bazen. aslında tek istediğin mutlu olmam biliyorum. sen de benden ayrı kalamazsın ve korkuyorsun. ama bilsen seni nasıl önemsediğimi, asla vazgeçmeyeceğimi, bu kadar sakınır mıydın? belki ben de kafeste bir kuş gibi değil gök yüzünde kanat çırpan bir kuş olurdum o zaman... olsun, pişmalık fayda etmiyor ve ben seni suçlamıyorum çünkü sevgim her şeyden büyük, kırılmam bile sana... iyiki varsın ve hep benimle kal...
