soyu tükenmedi gitti ibnelerin diye isyan ettiren örgüt. türkiye' nin belki de en büyük sorunu.
önce bunları besleyenleri engellemek lazım. yoksa yıllardır süren mücadele yıllarca daha devam edecektir. her operasyondan sonra cephane dolusu silah, mermi, patlayıcı bulunuyor. terör örgütü üyesi adamlar, malum partili vekilin makam arabasında geziyor. yanlış koordinatlar veriliyor, dağ, taş bombalanıyor. kendi kendimize savaşmaktan başka bir şey değil bu. teknoloji ilerledi artık mağaranın içinde duran adamın eşgali bile tespit edilebiliyorken salt kuvvet uygulanarak keşke çözüm gelse ama gelmez. stratejiye biraz daha ağırlık vermek gerekiyor diye düşünüyorum.
ha bir de barış, onlarda insan ama diyenler türedi son zamanlarda. onlara nasıl insan kelimesini yakıştırıyorlar bilemiyorum, düşündükçe kan beynime sıçrıyor. anne karnındaki bebeği vuran birinin insanlığı neresinde? ama onları eziyorsunuz, haklarını savunmuyorsunuz gibi laflarla fukara edebiyatı yapan kişilerde nedense giderek artıyor. yakında biz kötü olacağız herhalde pkk karşıtıyız diye. onlara mantıklı bir açıklama yapma gereksinimi duymuyorum. eğer biri pkk üyesi, sempatizanı ise ezilmeyi de hak eder, haklarının amına koyarımı da hak eder. barış konusunda ise hiç kasmaya gerek yok, bu dakikadan sonra barış falan olmaz. evet büyük konuşuyorum. devlet ile pkk barışamaz, barışmamalı. pkk ile barış olur mu? terör örgütü ile devletin barış yapmasını hangi akıl alır? az önce dediğim gibi o konuda içim rahat çünkü it ürür kervan yürür.
anlamakta zorlanan için not: bu yazdıklarım, aşırı milliyetçilik, ırkçılık gibi söylemler içermez.
hümanistliği götünden anlayanlar için not: evet siz doğru anladınız. pkklılar gözümde insan değil. hatta ölmesinden keyif aldığım tek varlık. bir böceği bile öldürmeden dışarı atan biri olarak beni rahatsız etmeyen tek ölüm .
