okumak amacıyla sınırına giren öğrenciler, başlangıçta şu evrelerden geçer:
- heyecan: eskişehir'e ilk gelen adamın heyecanı yüzünden okunur. geçen uçaklara falan hayretle bakar.
- ortam yabancılığı: 222 park'a (eskiden doors park idi hey hey), buda'ya, hayal'e ve tabii ki barlar sokağı'ndaki çoğu mekana gitme eşiğinden geçilir, yol yordam öğrenilir. komik durumlara düşülür.
- ortamlara alışma eşiği: ortamlara yavaş yavaş alışılmış, sınıftaki/fakültedeki er/hatun kişilere bu ortamlar tanıtılıp hava atılmıştır.
- ilk sevgili: genellikle içki ortamlarında temelleri atılır. bir dönem veya 2 dönem sürer. yazın herkes kendi yoluna gittiğinde ayrılınır.
- ilk sevgiliyi atlatma evresi: yaz biter, kampüse gelinince ilk sevgiliyle geçirilen zamanlar akla gelir, hüzünlenilir. hiçbir zaman unutulmaz diye düşünülür fakat 5 dk sonra bu düşünce -ve doğal olarak ilk sevgili- unutulur çünkü fakülteye yeni, tecrübesiz, kütür kütür er/hatun kişiler gelmiştir.
- eve çıkma çabaları: "olm/kızım ne güzel olur (la) eve çıksak!?" diye başlayan cümlenin eşiğinde çalışmalara başlanır. ilk seferde toplanan ve eve çıkan öğrenci grubu sayısı çok azdır, ya aileden yan çizerler ya da güven/para sorunları oluşur.
- eve çıkılmasının ardından house party triplerine girmek: "ya önce bizde demleniriz, hem x gitar da çalıyor çalar söyleriz, belki dışarı çıkmaya gerek bile kalmaz" dış sesiyle ve "belki ortamda bafileme eylemi de gerçekleşebilir" iç sesiyle eve bi dünya adam davet edilir. şiddetli hangover'lar, efsane dağınıklıklar sonrasında bu ortamlar bozulur; fakat bu ortamların bozulmasının sebebi o grupta yaşanan ikili ilişkilerdir.
