Tek başına evde oturmaktan daha iyidir.Kalabalığın içinde kalarak insan yalnızlığını unutmaya çalışır.Gerçektende tek başına sinemaya gitmek bir yalnızlık belirtisidir.Yalnızlığın unutulmasıda ancak sosyalleşerek hayata karışarak olur.He bir de etrafına bakınır bu kişi benden başka tek gelen biri var mıdır diye? Şans bu ki eğer aynı onun gibi birisi varsa mutlu olur yüreğine su serpilir ve bir an düşünür ulan gidip konuşsam mı bu adamla tanışayım filan der ama nafile . Zaten onunda sinemada yalnız başına kalmasının temelinde yatan sorunda budur. Eğer gidip konuşabilen biri olsaydı orda olmazdı olsaydı da yanı başında biri olurdu. Ama olsun sinemaya gittim ben der ve filmin bitişinde içinde her ne kadar olsada sahte bir mutluluk vardır. Ama olsun sinemaya gitmiştir o. (bkz: kendisini üçüncü tekilden anlatan yazar)
