Memleket...şimdi buz gibidir. Porsuknazlı nazlı akıyordur. Savaş caddesi (öğretmenler caddesi) mevkii liseli öğrencilerle doludur. Cumhuriyetin önünde meslek liseli ergenler. Gazi lisesin önünde sevgilisini bekleyen erkekler. Vilayet...Her nekadar evrak kokusuda gelsede kapısından o eski binanın görüntüsünü görsem keşke. Gerçi önünden kocaman bir demir yığını makina geçirdiler. Ama meydanda yürürken kimse görmez o ESTRAMsaçmalığını oralarda. O da ne! hamamyoluna bir kaç adım kalmış. Gerçi ortasından girdik sağa mı dönsem sola mı? Sağa dönüp geri dönmek en iyi fikir. Köşedeki dondurmacıdan dondurma alıp Yediler parkında soluklanmak. Haydi kalk dostum Karakedi Bozacısı'na kadar yürüyelim. Yürürken sağa sola bakınalım. Hava soğuk sokak ortasında oturmuş memleket hasreti çeken alamancılar yok ama bu cadde hep kalabalık arkadaş! Ne var burda neden geliyoruz ki? Bilmiyorum hacı Hamamyoluburası. Neden beklemez...Ne çabuk bitti yol kahvecilerin çıngırtıları geliyor bak. Mis gibide kahve kokuyor. Birde yandaki hamamın hamam kokusu. Belkide güzel kokan bu ikisinin karışımı. Boza evet. Bu kadar yoldan sonra boza içmeliyiz. işte mekan burası. Bozalar benden. Ama ikinci bardak senden! Ne ? Adalarmı dedin ? Az sonra oradayız bak geldik bile. Ama burası bir arka sokağı. Hemen sağdan döneceğiz. Köşedeki dönercilerin gürültülerini sevmiyorum. Lise yıllarından kalma kazık yemişliğim vardır. Orası ölü nokta es geçmek gerek. Bundan sonrasını anlatamayacağım. Herkes için adalar farklıdır, başkadır. Benim adalarım içimde gizli. Belki lunapark zamanından kalma. istasyondan gelen melodi kızılcıklısemalarında. Nekadar bina olsada geliyor işte sesi. Ben duyuyorum. istanbul'dan bile duyuyorum...
