gerçek bir "ateist"in dahil olmak istemediği kavram. şöyle izah etmeye çalışayım.
bir insan niye doğuştan beri sahip olduğu ve sahip olarak hayatına devam ederse de hiç bir sorun yaşamayacağı bir olgu olan "din"i sorgulamaya başlar? o kişinin din ile alıp veremediği nedir ki birden bütün sosyal çevresini hatta anası babasını bile karşısına alacak o hamleyi yapar ve din kavramını kafasından siler?
bence bu soruların cevabı, o kişinin kendi zihni ve beynine belirli ekoller doğrultusunda yön vermek istememesidir. bir gruba dahil olup yaşayıp gitmek yerine kendi benliğini ve fikirlerini özgürce söyleyebilme arzusu bu insanı bu sosyal intihara sürükler.
fakat tam bu nokta da başka bir pranga zihinlere vurulmaya çalışır. "bir ateist her zaman şöyledir, böyledir, pozitif düşünür, sorgular" "iyi bir ateist hede hödüdür" gibi yargılar ile sadece özgür olmak isteyen bir beyin, bu sefer başka kavramlar ile kıskaca alınır. daha az önce bir hapishaneden çıkan insan bu sefer başka bir hapishaneye alınmak istenir. adı değişik sadece. yine bir akımın peşindesin, yine bir kabuller sistemindesin. e madem öyle niye arkadaşlarından dostlarından oldun...
yani demem o ki sadece "insan" olmak ister bazı insanlar. bu sistem için de çok zor olsa da istediği tek şey sadece kendini ifade etmektir. hiç bir ekole ve düşünce sistemine bağlı olmadan.
