işte, bi' esasoğlan var, diğer serseri üç arkadaşı ile takılıyorlar, zengin evlere girip tecavüz, soygun, yağma falan her bir haltı yiyorlar, bazen adam öldürüyorlar, sonra diğer üç eleman bizim esasoğlanı satıyorlar, polise yakalatıyorlar, bizim esasoğlan 2 yıl hapiste kalıyor, daha sonra dönem hükümetinin "topluma kazandırma projesi" ile hapisten çıkarılarak bir tür tedaviye alınan esasoğlanımız değişiyor, şiddet duygularından arınıyor falan fıstık...
(...)
bir arkadaşım sorsa olayı böyle anlatırım lakin olay örgüsünde dikkat edilmesi gereken başka birşey var.
şiddet duygusundan arındırılması gereken sadece bizim esasoğlan alex mi? yani, hastanede "kobay" olarak kullandıkları alex'e türlü işkenceler eden doktorların, alex'i kendi politik amaçları için kullanan tekerlekli sandalyedeki adamın, vicdan duygusunu kaybetmiş anne-babanın, devletin güvenlik gücü (polis) olarak bünyesine aldığı üç elemanın (alex'in arkadaşları) içindeki şiddet duygusu nasıl yok edilebilir? alex'i iyileştirmekle iş bitiyor mu?
mahkum suçlular ile özgür suçlular arasındaki ince ayrımın sorgulandığı bir film.
