bir mektuba nasıl başlanır bilmiyorum, daha önce hiç mektup yazmadım. ilk okulda 5. ci sınıftayken, o da masus, ellerinizden öper selam ederim diye biten mektuplardı. kimseye mektupta göndermedim. zarfa koyup üst kattaki teyzemlere gönderirdim. işte bende o pulsuz zarflara konmuş mektuplar gibiyim şimdi. nereye gideceğimi, ne yapacağımı bilmiyorum. neyse, dur başka şeylerden söz edicektim. gözlerinden mesela, sahi ne renkti gözlerin. seni ilk gördüğümde, işte orada seni görünce böyle tarif edilir gibi bir duygu değil bu. aslında ben sadece özür dilemek istemiştim. bunları seninle konuşmakta istemiştim, hep aklımdaydın ama işte ellerin başkasındaydı. hem zaten gözlerine bakınca konuşamamki ben. herşey için senden çok özür diliyorum ve seni çok seviyorum. ne kadar kolaymış burdan sevmek, keşke gözlerine baktığımda bunları konuşabilseydim, keşke bilebilseydim gözlerinin rengini....
