5 eylül günü en yakın arkadaşım aynı zamanda sözlük yazarlarından adios sancho panza ile koltuğa uzanmış tv izlemekteyiz. o sırada da nedense gülerek birbirimize laf sokma telaşındayız. her dediğime cevap veriyor, bir türlü susmuyor. en son çirkinleşmeye karar verdim, son sözü söyleyen ben olmak için kalktım, odadan çıkarken ona doğru sırıtarak seslendim:
