bu gece içimdeki boşluk hissine tanım olmuş sözlerin yazarı muhteşem kadın.
O ses de ne?
Kolum kırılıp yuvarlanıyor önümde
Kalkasım da yok ya şu düştüğüm yerden
inadına o cani sandalyeye bir tekme
Üç ayağıyla taşısın artık kiminse
Sen birinin misin sandalye
Ben değilken bile?