kimi zaman evdir bir sürgüne, kimi zaman barınaktır ankara soğuğundan kaçan bir evsize.
kavuşmaktır, vedalaşmaktır, göz yaşıdır, heyecandır, mutluluktur, umuttur, can yakısıdır.
kimi için pek çok duyguyu yaşayabileceği herhangi bir terminalden çok da farklı değildir. kimi için de her karışına yazdıklarıyla kutsanmış bir hatıra defteri gibi eşsizdir, tüm soğuk ve sevimsiz görünüşüne rağmen.
