Evrensel düşünen, ateist olduğundan şüphe duyduğum felsefe adamı. Fikirleri bende hep uhrevi duygular uyandırır nedense.
Aşağıda Karl Marks'ın bir veczi var:
"Sevgi yalnız bir insana bağlılık değildir. Bir tutumdur. Kişinin yalnız bir sevgi nesnesine değil, bütünüyle dünyaya bağlılığını gösteren bir kişilik yapısıdır. Kişi yalnız bir tek kimseyi seviyor, başka her şeye karşı ilgisiz kalıyorsa sevgisi sevgi değil, genişletilmiş bencilliktir.”
Burada sanki tekilden tümele gidiş öneriliyor. Karl Marx'ın bu sözleri bende şöyle bir çağrışım yapıyor:
"Sevgi dediğimiz şey ilk başta Allah'ın bir eserine karşı duyulan hayranlıktır. idraki geniş olan kişi sevgisini kısa sürde Allah'ın yeryüzündeki eserlerinden çekip alarak eserin yaratıcısına, yani sevginin kaynağına yöneltmeyi başarır. Allah'ın yeryüzündeki eserlerinden birinde takılı kalan, o şeye aslında nefsi ile bağlanmıştır ve oradan ayrılıp Yaradan'a adım atamaz. Yazık ki nefis ve bencillik insanı asıl sevgiden alıkoyar da zavallılar bunu fark edemezler. Sadece sevip sevilmeyi beklerler, dünyada boşyere debelenip dururlar."
