22.bölümde en çok hoşuma giden sahnelerden birisi;
ismail Abinin Erdal Bakkalın attığı hafıza kartını bulması ve
ismail Abi bu değerleri birşey olsa gerek deyince Erdal Bakkalın çamura yatıp,
aslında atmadığını, düşürdüğünü söylerek geri alma çalışması ve aralarındaki diyaloglardır.
Çocukken bu sahneyi çok yaşardık, özellikle bir kuzenim ne bulsak, bunu ben kaybettim, benim o diye sahip çıkardı *
