insanoğlunun saptığı yanlış yoldan dönmesi için allah teala'nın verdiği en önemli işaretlerden birisi olan ve büyük felaketlerle sonuçlanan '99 marmara depreminin 12.yılını geride bıraktık. ancak maalesef geride bıraktığımız sadece yaşananlar değil, böyle bir afetten aldığımız acı ders de çok geride kaldı. zira hala çürük ve çok katlı binaları yükseltme çabası içerisndeyiz.
bu depremi bizzat merkezinde yaşayan biri olduğumdan ötürü yaşanan acının ve kanayan yüreklerin sayısız olduğunu söyleyebilirim. ve yine aynı kesinlikle söyleyebilrimi ki; maalesef malzemeden çalınan üç beş tuğlanın getireceği küçük kar için, onlarca insanın ölümüne ve binlerce binanın yıkımına neden olacağı büyük zararı tercih edecek kadar paragöz ve bu yıkımları göremeyecek kadar kör olmuş gözlerimiz, kararmış yüreklerimiz. üstelik sadece üç beş kuruş uğruna. depremde nice yakınını kaybetmiş, eşini- hayat yoldaşını göçük altında bırakmış insanların feryadını, ana babasını yitirip koca dünyada bir başına kalmış yetim ve öksüz çocuklarımızın gözyaşlarını ne de çabuk unuttuk böyle?
tek temennim acıyla yad ettiğimiz bu felaketin tekrar başımıza gelmemesi, geldiğinde ise malın değil canın önemi olduğunun anlaşılmış olduğu bilinçle aynı felaket karşısında aynı çaresizlik içinde olmadan ayakta kalabilmemizdir.
