gerçek bir dialgodur ve lise yıllarımda yaşanmıştır.
Türk Dili Ve Edebiyatı sınavındayız. Üstte kaasik bir paragraf ve ona mukabil sorular.
Sorunun birinde de "Yukarıdaki paragrafta geçen ........... cümlesindeki sıfat fiil nedir, ve sıfat fiil eklerini yazınız" şeklindedir. Cümleyi unutmuş olsamda ek "An" dır . (Örneğin Kopan Koşan gibi). Neyse azcık anladığım için sınav bitti etrafa yardım ederkene arkamda oturan hödük bu soruyu duyabileceğim ses tonuyla kulağıma eğilerek sorar. Bende öncen arkaya hafif 10 derece kadar dönerek "an" derim. Ama hödük güler. Tekrar sorar. Ben gene "an" derim. 3. Kez sorunca "kodla lan anlamıyorum" der. Benim cevabımsa pencere tarafını komple yerlere yatırır sınavda. "Ananın anı"
Benim bir suçum yok. Kod işte.