galatasaray'da kısa vadede değişim rüzgarlarını estirmeye başlayan şahsiyet. bunu yazma sebebim liverpool'un yedeklerine 3 atmamız değil. bir galatasaraylı olarak belki arada yıllar var ki statta bu kadar güzel bir oyun izlemem.
bir kere paslaşmalar ve yardımlaşma insanı zevkten öldürür. hücum kurgusu nefisti ve oyuncularımız en ufak sorumsuzluktan bile kaçındılar. takımın özellikle melo'lu, selçuk'lu iskeleti avrupai bir düzeni andırıyor. sahada barış özbek, mustafa sarp gibi ancak türk orta sıra takımlarında oynayabilecek oyuncuların yerine böyle adamların gelmesi gecikmiş ama yerinde bir devrimdir.
eksikler yok mu, var? ama hazırlık maçı falan demeden takımı kucaklamaya gelen binlerce taraftarın gönlünü bu kadar güzel aldıktan sonra, o tribündeki insanların yıllar yılı bir kere de eğlenerek, gülerek maç izlediğini gördükten sonra hiç göze batmadı.
her şey yeni başlıyor galatasaray için. ezbere geldiği varsayılan 96 ruhlarının yerine sahicisini getirmek için bu çabayı harcayan fatih terim'e de sonsuz teşekkür etmek gerek.
öteden beri fatih terim'in ikinci galatasaray tecrübesinde yaşadığı fiyaskoyu düşünmüşümdür.
şimdi parçaları birleştirip tekrar düşündüğümde anlıyorum aslında.
taraftara insan gibi maç izleyeceği bir stat yapmışsın, şehrin ortasında, yol yordam sıkıntısı yok... neden gelmesin taraftar, gelir tabi. arkanda taraftarın.
onu yapamayız, bunu yapamayız diyen gereksiz yere centilmen bir başkan yok. taşıma suyla değirmen döndürülmüyor. yıllar sonra galatasaray adamakıllı kaleci alıyor, forvet alıyor. bunların hepsi para ama, para çöpe atılmıyor. e sen taşıma suyla değirmen döndürmeye çalışmadıkça fatih terim neden battı balık yan gider politikası sürdürsün?
adam gitti, bir bir isimleri verdi, allah var başkan da hiç sorumluluk almaktan kaçmadı.
şu şartlarda bile terim takımı oynatamasa eleştir. ama sahada futbol oynayan bir takım, bütün mutluluğa aç bir taraftar ve başarı için kravat kemirecek ruhta bir hoca var.
şimdi bu açıdan baktığında fatih terim neden başarısız olsun.
