içtiğim ilk şarap ağzıma sıçtı. belki kötü bi şaraptı belki de ben kötü bi şaraptım. bir daha o içkiyi içemedim. ta ki bir kaç yıl sonra yolum pano'nun şaraphanesine düşene kadar.
bilen bilir, bir yaz günü galatasaray, istiklal caddesinin ortası, dünyanın en güzel yeri olabilir. yanınızda içki muhabbeti güzel olan bir sevgiliniz, cebinizde biraz para ve henüz buruşturulmamış bir gençliğiniz varsa o eski mekanı bi denersiniz.
menüye baktık ve bir şişe buzbağ'da karar kıldık. bütün bu şartlar bir araya gelince kaçınılmaz olarak oracıkta bir iki saat içinde buzbağ, şarap, pano, beyoğlu, sevgi ve muhabbet desenli bir anı yaptım kendime.
kayıtlarda şaraphane, bir yaz günü mutlu olunan yerdir.
