2005 yapımı My Lovely Week diye de bilinen Kore filmi. Birbirinden haberi olmayan ama bir şekilde birbirini etkileyen, iç içe geçmiş hikayelerin anlatıldığı güzel bir yapım. Konusu ise şu şekilde:
Kahve dükkanı işleten ve hayali aktris olmak isteyen bir hanım, hayatının filmi Rambo olan maço bir polis, cinsel tercihi konusunda kafası karşık olduğundan insanlarla iletişim kuramayan bir müzik prodüktörü, çılgın bir psikiyatrist hanım, 7 yaşında lösemili bir kız çocuğu ve onun erkek arkadaşı, işportacılık yapan ama bunu karısından saklayan bir adam, sokakta yiyecek satan ve bunu kocasından saklayan bir kadın, asıl mesleği öğretmenlik olan ama işsiz kalınca hizmetçilik yapan bir genç, hırslı bir tv muhabiri genç hanım, eski yıldız basketbolcu yeni tahsildar mutsuz bir adam, sinema işletmecisi yaşlı bir Audrey Hepburn hayranı adam, panik bozukluğu olan genç bir popstar ve aşkı ile kilise arasında sıkışmış genç bir rahibe adayı.
Bir hafta içerisinde yaşanan, ve değişen hayatlar.
--spoiler--
Şöyle güzel bir detay var filmde. Filmin başında psikiyatrist olan hatun ve polis çocukların kötü huylarının tartışıldığı bir programına katılırlar. Polis çocukların ne gördüyse onu taklit ettiğini, televizyonun bunda en önemli etken olduğunu savunurken psikiyatrist bu olayın bu kadar basit bir sebebe dayandırılamayacağı, altında psikolojik bazı etkenlerin olduğunu savunur ve aralarında birbirlerine hakaretlere kadar giden bir tartışma yaşanır. Filmin sonunda ise psikiyatristin sevimli oğlu küçük hasta kıza para bulmak için kendini kaçırtır. Bulunduğunda ise annesi güzel bir fırça atar "sana kaç kere televizyonda gördüğün her filme inanıp gördüğün her şeyi yapma diyeceğim" diye.
--spoiler--
