1971 nobel edebiyat ödülü sahibi pablo neruda'nın 1957-1958 yıllarında kaleme almış olduğu şiir kitabının adıdır. neruda şöyle anlatır kitabını: 'kuruntular kitabı'nın havası, ince bir alaycılıkla neşeli bir yaklaşım arasında geziniyor. şiirimin genel havasından farklı. kendi kendimi alaya almam da söz konusu burada. hiç kuşkusuz mizah denen şeyi hedeflediğim yok, zaten beceremezdim. ama mizahı her zaman düzyazının, romanların, oyunların temel öğelerinden biri olarak görmüşümdür. mark twain bir mizahçıdır ama dostoyevski'yle shakespearede öyledirler. bu onsuz edilemeyen mizah şiir dünyasının çok uzağındadır. kuruntular kitabı'nda, başka kitaplarımda da, özellikle dünyanın sonu'nda, evrene bölünmüş bir bakışa daha fazla yer vermişimdir. 'bölünmüş bakış' derken, hem bir kişi olarak, hem kendi yaşamımdan bir şeyler anlatan biri olarak, hem de bir şair olarak, her biri kendini ayrı ayrı dile getiren ayrı bölmelerim olduğunu söylüyorum...'
