***yerleri kırmızı halı ile kaplı, kenarlarda şamdan tarzı loş ışıkları olan,
büyük bir sinema salonunda bir film izleyeceğim.
o kadar büyük ki; içinde hem otopark var, hem de metro istasyonu durağı.
motorumu alıp evden çıktım ve motoru park ettim.
bir filme girdim. film gayet sıradan bir filmdi. salon tıklım tıklımdı.
derken birden sinema salonu yıkılmaya başladı. herkes kaçışıyordu.
işe bak ki, herkes kaçışırken, ben hala motoru düşünüyorum.
sinema salonunun kapısından çıkıyorum. kırmızı halı döşenmiş koridor, iki yola ayrılıyor.
birisi otoparka gidiyor, birisi de metroya. derken tam koridorda birini görüyorum.
bir kız. aman allah'ım o nasıl bir güzellik. sarışın, mavi gözlü muhtemelen karadeniz kızıydı.
motoru falan unuttum. gerçekte olsa motora koşardım herhalde ama, ben öyle bir güzelliğe hiç gerçekte rastlamadım.
hemen onu izlemeye başladım ve "bununla acaba nasıl muhabbet kurarım?" diye aklımdan geçiriyorum.
hiç düşünmeden bodoslama yanına gittim. (rüya işte ben mi karar veriyorum sanki?)
saçmalamaya başladım. "bina da yıkılıyor, aracınız var mı?" gibisinden.
kızla biraz muhabbet ettik ve metro istasyonuna geçtik.
metroya bindik ve bizim üniversitedeki aramın bozuk birkaç kız kulaktan kulağa bizi konuşuyor.
onlara sinirlendim, bağırdım, çağırdım susturdum. sonra indik metrodan. ama aklımda hiç motosikletim yok.
o kızın büyüleyici güzelliği, gözlerinin mavisi bana o derece unutturdu motorumu ve devamlı onu izledim.
derken bizim sahildeki sarı, şirin eve geldik. "eve çıkayım, bir şey alıp gelcem" dedim.
eve çıktım. indiğimde kız yoktu. sağa sola bakınıyorum ama yok. sanki yer yarıldı içine girdi.
hemen babamdan arabanın anahtarlarını istedim. "araba burada yok" dedi ve karşıdaki tekele girdim,
adamın arabasının anahtarını aldım. adamın arabası da gri bir h100. atladım arabaya,
neredeyse bütün avrupa yakasını gezdim.
eminönü'nden, kilyos'a kadar. ama kızı bulamadım. biçare bir şekilde eve geri döndüm.
ve bir baktım o güzellik geri dönmüş. ama bu işte bir terslik var.
bana gözleriyle "git" işareti yapıyor.
ailece bir yeri ziyarete gelmişler. yanında annesi, babası ve benim için en
kötü kısım olan 2 tane abisi.
abileri de serseriye benziyor. kirli sakal falan. aynı filmlerdeki genç mafyalar.
ama kızın yanından ayrılamıyorum. telefon numarası falan istiyorum, elimle işaret ediyorum.
velhasıl tam bunlar arabaya binerken kız bana bir kağıt parçasına yazılmış telefon numarası uzattı.
derken rüya bitti. ama o telefon numarasını hatırlasam, yemin ediyorum ararım tekrar.
rüyalarda görüşmek üzere rüyalarımın deniz gözlü prensesi, güle güle gecelerimin parlayan perisi...
