içinde huzuru, barışı, onuru barındıran son ilahi din.
"huzur islam'da" sözü kuru bir motto gibi geliyor bazılarına ama hakikat bu. bana esenlik ve huzur veren yegane şey allah'ın dini.
dünyada insana huzur veren birçok şey vardır. örneğin ikindi vaktini çok severim ve oturup saatlerce bu vakitte semayı izleyebilirim. ama ikindi vakti ne beni sonsuz huzura kavuşturabilir ne de uyarıcılardan bağımsızdır. islam ise her an her saniye insanın yanındadır. sonsuz mutluluk kaynağıdır. "nerede olursanız olun allah sizinle beraberdir" ayet-i kerimesinin verdiği hazzı başka ne verebilir ki?
ateistler insanın doğasına aykırı bir durum için islam'a saldırıyorlar, zafer kazandıklarını düşünüyorlar. saldırsınlar ve istediklerini düşünsünler. bir müddet uzun tartışmalara girdim ateistlerle ancak tartışmanın faydası yok. hakikati sanrı/yanılgı olarak gören insanlara ne anlatabilirsiniz ki? kendilerini "aklın ve bilimin muhafızı", biz müslümanları ise dünyayı düz zanneden ortaçağ rahibi olarak gören bir zihniyet var karşımızda. münakaşa afaki. isteyen istediğini desin. günümüzde richard dawkins "peygamberliğinde" ilerleyen ateist öğretiden etkilenip "kuranı muhammed yazdı", "tanrı aslında yok, onu siz yarattınız" tipi laflar hazırlayan ateistler kendi benlikleriyle bir mücadele içinde olduğunun farkında değiller. bilimi, maskaralıklarına alet ederek ruhu yok sayan, vahyi sanrı olarak kabul eden; aynı sokak köpeği gibi sadece beş duyusuna güvenen bir insan olmak yahut ruhlarımızın ettiği "allah'a itaat" yeminine uyan, aciz bir kul olduğunun farkına varan, metafiziğin gerçekliğini bilen ve şükreden bir insan olmak. tercih sizin.
