şanım, şerefim, haysiyetim, onurum, vicdanım, gururum, her şeyim.
bugünkü gözaltılarda ismi anılmayan, kulübüm, şerefli, haysiyetli kulübüm.
bu yüzden galatasaray, inadına galatasaray.
not: şimdi çıkıp birileri; zalad diyecek, ankaragücü maçı diyecek falan. o yüzden peşin peşin yazıyorum; o yıl ankaragücü'nün beşiktaş'tan yediği gol sayısına ve galatasaray'dan yediği gol sayısına bakın. ayrıca, o maçtan önce galatasaray'ın averajı beşiktaş'ın 3 gol üzerindeydi. ikili averajlarda galatasaray öndeydi. yani galatasaray 1-0 bile kazansa beşiktaş'ın o son maçı 5-0 kazanması gerekirdi şampiyon olması için.
demem o ki, siz önce bir kendinize bakın, galatasaray'ın ismini o kirli dillerinize almayın yeter, biz yeri gelir ligi 8. sırada bitiririz, yeri gelir 4 yıl üst üste şampiyon oluruz, sonra çıkar "eee işte federasyon, haluk ulusoy gak guk" dersiniz, o dönem kazanılan uefa ve süper kupayı işaret ederiz, susarsınız.
