Ah almak kavramına inanıyorum ben sözlük. şimdi dönüp bakınca o ne şımarıklık ne bencillikmiş diyorum. Elime yüzüme bulaştırmaktan ziyade ciddiye almama sorunum varmış benim . Herkes beni sevsin handikapı bi de. Ha sonra o çıkıp geldiğinde ağız tadıyla süpürgemi dışarda bırakıp sevmişim o adamı ama yetmemiş işte . Onca zaman "hayır "demeyi bilmediğimden değil sevmediğimden gevelediğim cümleler bi yerden sonra benim hayatıma yapışmış. "Beter olsun" diyenin ahı tutmuş en çok da beter oldum.
