of ulan of. hala insanın içindeki yarayı deşmeye devam eden bi varlık aslında. hatırlandıkça insanın aklına kötü anıları da beraberinde getiren hafızanın bir köşesine kazınmış, ne kadar sövülse de kızılsa da insan bi yandan üzülebiliyor. adeta beyin kemirgeni gibi. sanki bi takıntı. hani bi yerler bi şeyini unutmuşsunuzdur ya veya bi yeriniz kaşınır gibi olur kaşıdıkça o his geçmez ya ve bir de sözlükteki ukte butonu gibi bişey adeta. ne kadar unutursan unut bi yerlerde onunla ilgili böyle, ufacık bi kırıntı kalmıştır. keşke her şey eskisi gibi olsa dedirtiyor ayrıca bu şahıs. hem dikkatimi çekti herkes eski sevgilisine lanetler yağdırır. hatırlayıp kıymet veren çok azdır. hem neden eskisi gibi olunmuyor ki. herkesin hayatında mutlaka kıymet verdiği bi eski sevgilisi vardır. ama en önemlisi bence bu konuyu fazla uzatmamak gerek ama beceremiyor insan.
