Son yılların yok tüm yılların en iyi yerli dizisidir efendim kendileri. Final bölümüyle şu yaşında delikanlı adamı hunharca ağlatmıştır. Hele o Ali'den ayrıldığı sahnede odada yalnız olmamdan mütevellit "ali abi bırakma şunu" diye haykırmama sebep olmuştur.
Yalnız Eyşan'ın ölmesine üzülmedim desem yeridir. Zaten Ezel'in Eyşan'a dönmesini de hiç yakıştıramadım Ezel gibi delikanlı bir adama.
Niye derseniz bir kere abi bu hatun seni her fırsatta sattı. Ulan dizi boyunca etmediğim küfür kalmadı bu hatuna. Bunun yanında baba bu kızın kardeşi bildiğin sana aşıktı bari onun ruhuna biraz hürmet et değil mi. Hadi hepsini geçtim o Bade'ye çok yazık oldu. Ulan tertemiz kızdı sana kadar. Kızı kendine aşık ettin daha başka şeyler de ettin sonra terk edip Eyşan'a gittin. Hapisten kaçınca yine ona gittin o seni bağrına bastı. Ulan eline o kartları verirken kız diz çökünce ben ağlamaktan baygınlık geçirdim hayvan herif yazık değil mi kıza. Kızın bildiğin hayatını b.k ettin. Her ay mektup yaz ne lan. Ezel gibi delikanlı adama böyle kız yakışırdı vesselam. Hem hazır Eyşan da ölmüş yardır gitsin abi ne diye kasıyon.
Son kısım biraz lost u hatırlatmadı değil. Yalnız o fenerin kapısını açanın kafa kaşıma olayından ömer olması muhtemel. Bir de kısa ve hafif şişman oluşu bana cengo yu hatırlattı. O ... ölmediyse sabah akşam söverim artık.
