"hor görülenmiş.
çünkü insan başka türlü unutamazmış, unutturmazlarmış.
tabiki insan unutmak için sevmemeliymiş ama unutmak gerekirmiş."
böyle diyordu "eski sevgili".
koştu gitti yenilerine.
hiçbir şey demedim, sustum.
o, bana eski sıfatını layık görürken ben sadece sustum.
çekildim önünden açtım yolunu madem ben fazlalıktım, madem beni bir zorunluluk olarak görüyordu ve hayatından çıkarmak istiyordu gitsindi istediği yere.
gelmesin bir daha istedim, geldi.
beni öldü bilsin isterdim, yada hiç yaşamadığımı düşünsün. farzetsin ki hiç doğmamışım ben, hiç girmemişim hayatına.
düşüncesinde hiç yer kaplamamış olurum böylece hem.
böylece kalbim, ruhum, aklım salınır başka diyarlarda.
unutsun beni, insan unutmak için sevmezmiş ama unutsun artık beni.yazdıklarıyla ve söyledikleriyle çelişmesin yaptıkları ,silsin hayatının benle ilgili olan kısımlarını.
ne yaparsa yapsın, nereye giderse gitsin ama özgür bıraksın artık beni.
