pazar yerinin orta yerinde bir piyano vardı. eskimiş, bazı tuşları çalışmayan bir piyanoydu. en iddialı klasik müzik hayranları, dinleyicileri, koleksiyoncuları bile yan gözle bakmıyordu piyanoya. bir gün pazar yerinden bir yabancı geçiyordu. durdu. piyanoya baktı. pazarcılardan birinin kullanmadığı bir sepeti piyanonun önüne koydu, sepetin üstüne oturdu. parmaklarını tuşlarda gezdirmeye başladı. başlangıçta anlamlı bir müzik gelmiyordu piyanodan, ancak adam çalmaya alıştıkça tüm pazarın gürültüsü yerini sessizliğe bıraktı. usta parmaklarını değdirmişti piyanoya.
belki de...
